 آيين شميم محمّد فخارزاده
قديمیها میگفتند تا همين پنجاه سال قبل در بازار وکيل شيراز، عصر که میشد کاسبها روی سکوهايی که جلوی حجرهها بود مینشستند و با صدای بلند شعرهای سعدی و حافظ را برای هم میخواندند. اما انسان امروز آنقدر خود را در پيلهی روزمرگیها گرفتار کرده که ديگر فرصتی برای خواندن و شنيدن شعر برايش نمانده. اگر هم گاهی روزنهای باز شود، در پای شبکههای رنگارنگ جعبهی جادو قربانی میشود.
اگر واقعيت زندگی در سرزمينی ديگر و تکلم به زبانی بيگانه را هم به اينها بيفزاييد، ترسی شفاف شما را فرامیگيرد که انگار شعر -تاج هنر ايران زمين- که تا همين نيم قرن پيش در متن جامعه جاری بود، دارد ذره ذره به حاشيه رانده میشود. پيامد اين رخداد ناميمون گسستگی از ميراث هزار و صد سالهی فرهنگ فارسی است که از حنجرهی شعر فرياد شده است.
به ياد بياوريد که همهی شاعران بزرگ ما همچون فردوسی، سنايی، سعدی، ... حکيم بودهاند و دانشمندان ما همچون ابن سينا، خيام، شيخ بهايی، ملاصدرا، .... نيز دستی در شعر داشتند. پس همهی ما «انسانهای امروزی» به يادآوری نياز داريم تا از فراموشان نباشيم و هدف اصلی «شميم مشرقی» همين است.
ستون شميم مشرقی شامل سه بخش اصلی است:
١- شعر کهن ٢- شعر معاصر ٣- شعر همسايه
در بخش نخست -شعر کهن- چنانکه انتظار میرود يکی از شاعران نامدار پارسیسرای پيش از مشروطه معرفی و نمونههايی از سرودههای او ارايه میشود. نگارش زندگینامه و انتخاب اشعار نمونه بر اساس معيارهای سادگی، جذابيت و توانايی برقراری ارتباط با «مخاطب عام» صورت گرفته است. در انتخاب اشعار با توجه به معيارهای بالا سختگيری میشود و ممکن است اصل شعر تلخيص شود، مشروط بر اينکه بافت کلی آن آسيب نبيند و مراد شاعر از دست نرود. مطالبی که در ارزيابی يا نقد آثار شاعر گفته میشود بيانگر ديدگاه بخش ادبی مجلهی آفتاب است، مگر اينکه نام گوينده ذکر شود.
در بخش دوم -شعر معاصر- نمونههايی از آثار شاعران موفق، نوگرا يا تاثيرگذار پس از مشروطه ارايه میشود تا خوانندهی مشتاق به تنفس در حال و هوای امروزين نيز کامياب گردد. سعی میشود در هر شماره زندگینامهی يکی از شاعران معاصر و تحليل کوتاهی از آثار او درج شود. سعی میشود در هر شماره دست کم يک شعر نيمايی موفق برای پاسداشت ميراث هفتاد سالهی نيما عرضه شود.
در بخش سوم -شعر همسايه- سرودههايی از شاعران پارسیسرای غير ايرانی ارايه میشود. مجلهی آفتاب بر اين باور است که مخاطبان او در دنيای مجازی همهی فارسیزبانان جهاناند و مرزهای ساختهی بشر نمیتواند بين پارههای پيکر اين فرهنگ آسمانسای جدايی بيندازد. بخش مهمی از ميراث جهانی زبان فارسی به کشورهای همسايه تعلق دارد و از سوی ديگر، شعر میتواند پلی باشد برای دوستی ملتها.
|