شعر همسايه: زهرا حسين‌زاده

پارسی‌سرايان کشورهای ديگر

زهرا حسين‌زاده از شاعران مهاجر افغانی است که در سال ١٣٥٩ خورشيدی به دنيا آمده است و در شهر مشهد سکونت دارد. از آثار او اخيراً مجموعه شعری به نام «نامه‌ای از لاله‌ی کوهی» چاپ شده است. اين کتاب‌، حاوی حدود چهل غزل و يک مثنوی‌، از شعرهای پنج‌ سال اخير اين شاعر است‌.

محمدکاظم کاظمی شاعر و پژوهش‌گر افغانی می‌نويسد: «ما حسين‌زاده و اقران او را حاصل يک رنسانس کوچک ادبی می‌دانيم که در گل‌شهر مشهد اتفاق افتاد و کم‌کم به اين منطقه‌ی مهاجرنشين‌، هويتی ادبی و هنری داد. من از خيزش حير‌ت‌بار جوانان ما در اين جزيره‌ی رنج‌، بيش از اين‌، چيزی نمی‌گويم و فقط می‌توانم اين را بشارت دهم که کتابی به اين زيبايی‌، فقط يکی از بارقه‌های اين انفجار نور است‌. صبح دولت‌، از اين پس خواهد بود.»

غزلی از اين شاعر جوان را می‌خوانيم.

پرنده و باران

سلطان خواب‌های پريشانم
می‌خواهم از تو روی بگردانم

من دل به سادگی کسی دادم
از تاج و تخت نقره گريزانم

بانوی خانه‌های گلی بودم
در چارسوی قصر نچرخانم

پيراهن حرير، تنم را کشت
حس می‌کنم عروسک عريانم

نزديک سفره‌ات چه نشينم تلخ؟!
يخ بست بين شير و عسل نانم

ديدی که حال و روز دلم خوش نيست
تصويری از پرنده و بارانم

خون من است در همه سو جاری
هر شام روی شيشه نرقصانم

فرعون خويش باش و خدايی کن
من تا قيامت آسيه می‌مانم